Het verlies van een broer of zus

Wanneer je je broer of zus verliest, dan grijpt dit diep in je leven in. Het maakt eigenlijk niet uit op welke manier hij of zij is overleden, hoe oud hij of zij was en of je een goede band had of niet: het raakt je tot in het diepst van je ziel en je verandert er door.

De aandacht van zowel de broers en zussen zelf als van de omgeving, is vooral gericht op de ouders en de eventuele partner en kinderen van de overledene. Hoe het voor jou is dat je broer of zus dood is, wordt vaak niet gezien of onderschat. Als broer of zus durf je vaak niet te vragen om een stukje aandacht voor jezelf, voor de anderen is het immers ‘veel erger’. Veel achtergebleven broers en zussen realiseren zich mede hierdoor onvoldoende dat ook zij een betekenisvol verlies hebben geleden en stoppen hun verdriet weg.

Weggestopt verdriet verdwijnt echter niet….

Wanneer ook na langere tijd de herinnering aan je overleden broer of zus alleen maar pijn en verdriet bij je oproept en het als een zwarte draad door je leven loopt, wordt duidelijk dat je alsnog met je rouw en verdriet aan de slag moet. Maar hoe? In je omgeving zijn er maar weinig mensen die begrijpen dat het je nu opeens zo bezig houdt en dat je erover wilt praten: ‘het is immers al zo lang geleden’.

Soms is hulp of begeleiding van een professional nodig om je weg te vinden door je verdriet heen. Voor de een is een klein zetje voldoende, de ander heeft een wat langer traject nodig. Ik kan samen met jou kijken naar wat jij nodig hebt om het verlies van je broer of zus een plaats te geven in je huidige leven. Want hij of zij zal altijd onderdeel blijven uitmaken van jouw leven, het is aan jou om een invulling te geven op welke manier. Wanneer herinneringen in de eerste plaats weer warm, mooi of gek kunnen zijn, krijgt je broer of zus de plaats die hij of zij verdient. En dan zal het je lukken om je leven weer zinvol op te pakken.